பொம்மியின் வார்த்தைகளில் வளர் கன்னி.

காத்திருந்து, காத்திருந்து தேயும் 

இந்த முதிர்(கன்னி) நிலவுக்கு

யார் ஆறுதல் சொல்வது...

விடியல்  
துளிர் விடும்  
சிறுபொழுது மயக்கம்...

"கனவு வங்கி"மூடப்பட்டு
பெருமூச்சு
விழுங்கும் நிசப்தம்...

முட்களை
இழுத்துப்பிடித்து
போர்வை வானத்தில்  
நட்சத்திர போர்...

இந்த நிலவுக்கு  
யார் பூச்ச்சூட்டுவது...

விமானப்பயணம்
வாழ்க்கையின் வேகம்

நிறுத்தற்குறிகள்
அம்மா, அப்பா..
ஆச்சர்யம்
வளைக்கப்படும்  
கேள்விகள்...

பதில்
சொல்லத்தெரியாத
இளிப்புகள்;

எப்போதோ வரும் 
 மழைக்காக  
எத்தனை நாள்  
சேமிக்க வேண்டும்; 
அழுகையுடன்
அழகை...

-பொம்மி. 

இந்த கவிதை பிடித்திருந்தால்  இன்ட்லியில்

வாக்கு தர வேண்டுகிறோம்..